قدردانی از Bill Withers, روح, موسیقی Workingman

در سال 1962 رادیو مصاحبه مشهور R&B سوارکار اسب دوانی شدن دیسک با شکوه مونتاگ خواسته سام کوک به تعریف روح موسیقی در هشت میله. کوک پاسخ — یک بیصدای همهمه که منحنی به آرامی در اطراف یک تصور ملودی با جذابیت غیر قابل توضیح بود بنابراین نقطه است که آن را باید رونویسی به عنوان موسیقی ورق در لغت نامه ها. آن را یک دهه بعد زمانی که لایحه جدوگاه که امروز در سن 81 آیا او یکی بهتر ارائه بی تردید خلاصه ای از روح موسیقی در یک بار به جای هشت. نشانه تا “مادر بزرگ دست” درست قبل از اول آیه شروع می شود و شما آن را می دانم زمانی که شما آن را بشنوند: “mmm-هممم…”

“مادر بزرگ دست در دست” بود آهنگ که متقاعد شده کلارنس Avant صاحب سپس نوپای ساسکس سوابق به ثبت نام در جدوگاه به اولین قرارداد خود را در اوایل 1970s. غرب ویرجینیا مادری که زخم کار در لس آنجلس قطعات هواپیما کارخانه پس از روی لئامت دادن در نیروی دریایی جدوگاه تا به حال ناموفق خرید خود ساخته شده و نسخه ی نمایشی به برچسب های در سراسر شهر اما Avant دیدم چیز خاصی در این آهنگ. وقتی از او پرسیدم چه که “چیزی” بود که در طول مصاحبه چند سال پیش Avant squinted در من به عنوان اگر من فقط می خواهم مطرح پوچ ترین سوال قابل تصور و پاسخ داد: “جهنم, همه در یک, مادر بزرگ.”

اما این تنها بخشی از آن است. این آهنگ توسط یک کامل داده ها با یگدیگر از جدوگاه’ تغزلی هدیه — یک Proustian لالایی است که رسیدن به جهانی از طریق تجمع بیش از حد خاص زندگینامه جزئیات — اما این که خاموش گلو-پاکسازی در آغاز که به عنوان اولین نیش مدلین. همان درست است برای جدوگاه’ دیگر اوایل ضربه “ain’t No Sunshine,” که در آن خود را در حفره یا سوراخ متن ترانه برای هرگز نوشته آیه دوم — عبارت “من می دانم” تکرار شده 26 بار — انتقال اعماق اشتیاق و پشیمانی که هیچ کلمه ای می توانست به درستی پلمپ. مثل همه از بزرگترین روح خوانندگان جدوگاه می دانستم که روح فراتر از زبان است.

البته جدوگاه بیش از فقط یک روح خواننده حداقل در اوایل 60s حس اصطلاح. خود را سبک می تواند به بیشتر های اولیه قدرت از اوایل bluesmen و بیشتر رو به جلو نرم و صاف برای تلفن های موبایل از Laurel Canyon folkies مانند استفان عکسهای که بازی گیتار در جدوگاه’ debut. (و شاید حتی بیشتر رو به جلو تر Blackstreet را “No Diggity” یکی از مهمترین و در همه جا حاضر و R&B بازدید از دهه 1990 ساخته شده بود به طور کامل در یک نمونه از این یک بار از “مادر بزرگ دست.”) در نهایت اگر چه شما می توانید مسیر روشن اثری از جدوگاه’ بر هر کس از d’angelo به John Legend و فیونا اپل, سبک او به طور کامل خود را.

در اواخر دهه بیست سالگی قبل از او تا کنون برداشت یک گیتار خوب به سی سالگی خود را قبل از او تا به حال یک آلبوم منتشر جدوگاه کلاسیک بود شخص بالغ در اواخر, در عین حال او تا به حال فرصت خوبی است برای شکستن بزرگ فقط به عنوان سیاه و سفید محبوب موسیقی شد و از ورود به یک دوره نسبی آزادی — هنرمندان آن به طور فزاینده کمتر علاقه مند به آبیاری کردن مواد خود را به درخواست تجدید نظر به مخاطبان است. Motown ستاره مانند Marvin Gaye و Stevie Wonder شد فقط شروع به شکستن و دور از محدودیت های سفت و سخت که برچسب ماشین و تبدیل شدن به کامل موسیقی auteurs. Funkadelic و حیله گر سنگ بود ترکیب R&B با سنگ و psychedelia در راه است که به طور دائم گسترش دامنه موسیقی سیاه و سفید. قبلا پشت صحنه صنعتگران مانند کوئینسی جونز و Isaac Hayes تبدیل شده بود به نام خانواده به عنوان دو انفرادی ستارگان فیلم و موسیقی آهنگسازان.

حتی در آن شرکت اما جدوگاه آنومالی بود: یک ستاره پاپ به طور کامل در سنت موسیقی, اما یکی که آهنگ ها خواستار او بود اجازه مرتب کردن بر اساس همان اتاق اندیشی صمیمیت و اول شخص نداده بود که در طول تاریخ تنها به سفید خواننده-ترانه سرایان. قاطعانه و به دور از زرق و برق دار و بی علاقه در زیر روند جدوگاه موسیقی بود همیشه گرم و آرامش اما به ندرت به عنوان ساده به عنوان آن را به نظر می رسید. “او چه کسی است (و آنچه او به شما)” — شاید بیشتر بدون درز جفت عامیانه و فانک تا کنون قرار داده و به رکورد تا حدودی ترسناک ستم مرد آهنگ در قلب اما جدوگاه’ دارای گونه های برامده کلمات قصار (“هنگامی که من اضافه کردن مجموع من و تو / من اشتباه و به خاطر آینده با سه”) و “dadgummit!” کاهش یافته است به گروه کر آن را تقریبا سالم و جذابیت. “من نمی توانم نوشتن چپ دست” است بدون ابهام در آن ضد جنگ ویتنام موضع و در عین حال به عنوان یک داستان-آهنگ آن elides مخرب ترین جزئیات با یک حیله شایسته Flannery o’connor. اما او همچنین می دانست که به اندازه کافی به تنهایی و پایدار ترین ترکیب “Lean on Me,” از همه قوی تر برای آن بی شرم, unhedged حساسیت.

حتی به عنوان گریست در موسیقی خود را صاف بود در پست خود — Sussex سال جدوگاه هرگز نرم و صاف و او هرگز خود را از دست یقه آبی فروتنی. (Questlove به تازگی به نام جدوگاه “نزدیک ترین چیزی که مردم را به بروس اسپرینگستین” اگر چه شاید که کمی به عقب به عنوان جدوگاه در واقع زندگی می کردند نه-به-پنج ناهار-سطل شیوه زندگی است که رئیس تنها در آغوش در ترانه.) که احتمالا حاصل از این دیدگاه که به رهبری او را به ترک موسیقی در 1980s به جای ادامه به تعقیب سرسختانه با موفقیت چندان اشتیاقی جدید برچسب کارفرمایان و جلا MTV-سبک ستاره شدن در حال افزایش است. قطعا آن بود که هر چند آهنگ رفته بود از سبک — باشگاه نو تا به حال یک ردیف 1 ضربه با یک جلد “تکیه بر من” فقط دو سال پس از جدوگاه متوقف ضبط.

شاید راز Bill Withers بود که او با نزدیک شدن به موسیقی با یک workingman حس از هدف اما هرگز یک careerist و ناامیدی. “من نمی دانم اگر من ساخته شده به مرکز توجه تمام وقت,” او گفت واشنگتن پست از یک دهه پیش. “من به اندازه کافی خوش شانس است که موسیقی است که من انجام داده ام به نظر می رسد که زندگی خود را بدون من نیاز به نشان می دهد تا در همه جا و موج.” مانند تمام روح بزرگ خوانندگان او می دانست که ملودی به اندازه کافی بود.

tinyurlis.gdv.gdv.htclck.ruulvis.netshrtco.de

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>